Sumo tradycyjny sport japoński

Sumo jest japońskim sportem narodowym, którego początki datują się w ósmym wieku przed naszą erą. Sport ten w pewnym stopniu przypomina zapasy. Ring na którym walczą zawodnicy sumo jest kołem, które zostało wykonane z gliny i piasku. Koło to ma wielkość czterech metrów pięćdziesięciu pięciu centymetrów średnicy. Natomiast wysokość ringu to wysokość od trzydziestu do sześćdziesięciu centymetrów. Wygrywa ten zawodnik, który wypchnie przeciwnika poza pole albo też przewróci go i zrobi to przy pomocy specjalnych rzutów albo uderzeń ciałem. Zawodnicy sumo charakteryzują się dużą masą ciała, zdarzają się zawodnicy ważący nawet ponad sto pięćdziesiąt kilogramów. Zanim rozpocznie się walka obaj zawodnicy rzucają przed siebie po garści soli, a potem wykonują tak zwane shiko. Shiko jest to czynność, którą wszyscy co oglądali fragmentarycznie choćby transmisję z zawodów sumo, na pewno zapamiętali. Zawodnicy przestępują z nogi na nogę, robią to z głośnym i mocnym uderzaniem o podłogę. Czynność ta ma przepędzić złe moce. Po wykonaniu wszystkich rytuałów wchodzą na ring i kłaniają się. Walka zaczyna się od pozycji kucznej. Sędziowie w tej dyscyplinie muszą pochodzić ze specjalnego rodu. Tylko z tego rodu można zostać sędzią sumo i występuje on w stroju kapłańskim. Sumo prawdopodobnie wiąże się z obrzędami ku czci tych bóstw, którzy odpowiadali za zbiory i mieli zapewnić obfitość pożywienia. W przeszłości walki były brutalniejsze i często kończyły się śmiercią.