Pochodzenie oraz zalety i wady Aikido

Aikido jest metodą walki, która rozwinęła się pod koniec dwudziestego i na początku dziewiętnastego wieku. Za jego twórcę uznaje się Moriheia Ueshibę. Oparł on rzuty i dźwignięte, będące głównymi technikami w aikido na niemal mitycznym nurcie aikijutsu. Praca nóg natomiast przypomina tradycyjną szermierkę. Aikido kładzie główny nacisk na zasady moralne zawodników oraz psychologiczne aspekty ich działań. Trenując i stosując tę technikę zawodnicy uczą się odpowiedzialności za zdrowie i życie innych. Aikido polega głównie na serii rzutów i dźwigni na małe stawy oraz uniki. W walce tej znajduje się ponad dwa tysiące technik i kombinacji. Aikido zawiera również elementy walki z bronia, którą stanowią jo, boiken i tanto. Obecnie sztuka walki przerodziła się w technikę rywalizacyjno-sportową. Pomimo dużego zainteresowania na planie sportowym, jej skuteczność w samoobronie jest mocno kwestionowana. Na forach internetowych można spotkać sympatyków i oponentów tej dyscypliny, którzy toczą ostre dyskusje na temat jej użyteczności w walkach ulicznych. Ueshiba rozwijał aikido przez większość swojego życia. Początkowo nosiło ona nazwę Aiki-Bujuts, następnie aiki-budo, a dopiero w 1944 użyty został termin, którym określany jest dziś ten system walki. Pomimo wielu zmian, wciąż największy wpływ na aikido pozostawiła sztuka walk japońska kataną, co widoczne jest w każdym treningu.