Kendo jako sztuka walki z rodowodem japońskich samurajów

Kedo jest sztuką walki, która powstała na bazie szermierki stosowanej przez japońskich samurajów. Z tego tez powodu zasady systemu kendo opierają się na kodeksie bushido. Wraz z biegiem lat w kedno zaczęły tworzyć się nowe reguły, które umożliwiały samurajskim wojownikom bezpieczniejsze doskonalenie swoich umiejętności. Ułatwiało to również bezkrwawą rywalizację pomiędzy zawodnikami oraz szkołami uczącymi tej dyscypliny. Ostatecznie zasady kedno zostały uporządkowane przez mistrza Nakanishi – twórcy szkoły szermierczej. To jemu zawdzięcza się zarówno wprowadzanie do walki maski treningowej oraz rękawic, jak i bezpieczne miecze wykonane z pędów bambusa. On też sformułował nazwę dyscypliny kedno oznaczającą drogę miecza. Obecnie przystępując do pojedynku kendo zawodnicy ubierają tradycyjny japoński strój. Przypomina on nieco ten używany w judo. Walka jest bezpieczna dzięki odpowiednim osłonom twarzy, głowy i ramion. Zakłada się również ochraniacze korpusu i niższych części ciała oraz długie rękawice. Wbrew pozorom strój ten nie jest lekki. Sam hełm chroniący głowę posiada wagę 3,5 kg. Wygrywa ten zawodnik, który trafi w ważną część ciała przeciwnika jak np. głowa, bok korpusu czy gardło. Czas walki ogranicza się do 5 minut, chyba że wcześniej któryś z zawodników osiągnie dwa trafienia i zdobędzie punkty czyli ippon.