Brazylijskie jiu-jitsu walka i samoobrona

Określenie brazylijskie jiu-jitsu może mylić ze sztuką walki japońskiego pochodzenia, jest brazylijska sztuka walki. Co prawda wywodzi się z japońskiego ju-jitsu ale nie tylko są tutaj również elementy judo jak i zapasów. Jednak ta sztuka walki różni się od japońskiego pierwowzoru tym, że tutaj kładzie się przede wszystkim nacisk na walkę w parterze. Wyróżniamy w tej dyscyplinie dwie formuły, jedna w kimonie a druga bez kimona. W jiu-jitsu walczy się z jednym przeciwnikiem, który nie jest uzbrojony i chodzi o to, aby przez zadawanie bólu, który jest oczywiście kontrolowany lub też przez staranie się doprowadzenia do utraty przytomności doprowadzić do pokonania przeciwnika. Walka odbywa się przede wszystkim w parterze. Zasady walki polegają na tym, że aby poprzez dźwignie lub duszenia doprowadzić do parteru i doprowadzić do takiego stanu bólu, aby przeciwnik sam zrezygnował z dalszej walki lub też doprowadza do utraty przytomności. W tej walce nie stosuje się uderzeń a techniki, które unieruchamiają przeciwnika. W czasie walki w parterze bardzo często wykonuje się chwyty za pomocą nóg. Ten sposób walki nie jest jeszcze pozycją stałą, ciągle się rozwija, ze względu na zmieniające się zagrożenia. Ponieważ brazylijskie jiu-jitsu przygotowuje do obrony, również przy zaatakowaniu ostrym narzędziem. Zawodnicy sportowi nie ćwiczą jednak skutecznych technik, które jednak są na tyle brutalne, że nie wchodzą w zakres tego sportu. Zalicza się do nich cios w oczy czy kopnięcie w krocze. W BJJ mimo że opierało się na japońskiej walce odrzuciło japońską tradycję i wykształca swoją własną. Często nie używa się specjalnych strojów jedynie spodenki i koszulka są wystarczającym strojem. W jiu –jitsu brazylijskim też zdobywa się pasy, biały jest pierwszym stopniem wtajemniczenia, następnie jest niebieski i purpurowy. Natomiast pas brązowy i czarny wieńczą dzieło.