Sumo sport ceremoniału feudalnego

Sumo obwarowane jest ceremoniałem, który jest bardzo skomplikowany, ponieważ wywodzi się z najdawniejszy feudalnych czasów. Ceremoniał przejawia się nie tylko na systemie zależności, który tworzy praktycznie kasty, ale również ceremoniał jest ważny nawet w trybie życia, nie mówiąc o samych zawodach. Zasady dotyczące zawodowego sumo zostały sformułowane w tysiąc dziewięćset dwudziestym siódmym roku. Te zasady jak też ranking oraz podział na grupy nie zmienił się do dzisiejszego dnia. Zawodnicy sumo dzielą się na sześć tak zwanych dywizji, a każda z nich dzieli się na od kilkunastu do kilkudziesięciu stopni zawodniczych. Najniższa grupa to Jonokuchi a elita należy do Maku-uchi (licząca zawsze czterdziestu dwóch zawodników), dzieli się ona na maegashira, co oznacza wojowników oraz sanyaku co oznacza mistrzów i grupa mistrzów dzieli się na cztery grupy. Yokozuna jest najwyższym stopniem w sumo i oznacza wielkiego mistrza, jest to. Drugą grupą po Jonokuchi jest Jonidan a następną jest Sandanme. Czwartą i piątą grupą są Makushita i Juryo, która się dzieli na czternaście stopni. Wszystkie te zasady różnicują bardzo zawodników na tyle, że pomimo tego że jest około ośmiuset zawodowych zawodników nie ma nawet dwóch o takiej samej randze. W turniejach cesarskich, które odbywają się co drugi miesiąc, ale muszą to być miesiące nieparzyste, stratują wszyscy zawodnicy sumo.

Read More About

Sumo tradycyjny sport japoński

Sumo jest japońskim sportem narodowym, którego początki datują się w ósmym wieku przed naszą erą. Sport ten w pewnym stopniu przypomina zapasy. Ring na którym walczą zawodnicy sumo jest kołem, które zostało wykonane z gliny i piasku. Koło to ma wielkość czterech metrów pięćdziesięciu pięciu centymetrów średnicy. Natomiast wysokość ringu to wysokość od trzydziestu do sześćdziesięciu centymetrów. Wygrywa ten zawodnik, który wypchnie przeciwnika poza pole albo też przewróci go i zrobi to przy pomocy specjalnych rzutów albo uderzeń ciałem. Zawodnicy sumo charakteryzują się dużą masą ciała, zdarzają się zawodnicy ważący nawet ponad sto pięćdziesiąt kilogramów. Zanim rozpocznie się walka obaj zawodnicy rzucają przed siebie po garści soli, a potem wykonują tak zwane shiko. Shiko jest to czynność, którą wszyscy co oglądali fragmentarycznie choćby transmisję z zawodów sumo, na pewno zapamiętali. Zawodnicy przestępują z nogi na nogę, robią to z głośnym i mocnym uderzaniem o podłogę. Czynność ta ma przepędzić złe moce. Po wykonaniu wszystkich rytuałów wchodzą na ring i kłaniają się. Walka zaczyna się od pozycji kucznej. Sędziowie w tej dyscyplinie muszą pochodzić ze specjalnego rodu.

Read More About

Rozwój Krav Magi w armi izraelskiej

Od roku 1944 Imi Lichtenfield trenuje izraelskich żołnierzy. Musiał on jednak dopasować swoje techniki do wymogów armii. System walk stał się prostszy w nauczaniu i zastosowaniu. Przyczyną tego był fakt, że szkoleni byli nie tylko żołnierze pracujący w terenie, ale też pracownicy biurowi i inne służby, zazwyczaj unikające kontaktu z przeciwnikiem. Po czterech latach pracy w armii izraelskiej Lichtenfield zostaje głównym instruktorem, a Krav Maga otrzymuje oficjalną nazwę oznaczającą walkę wręcz. Pomimo, że z zasady jest to walka bez użycia narzędzi, w skład Krav Magi wchodzą również techniki wykorzystujące nóż oraz pozwalające na obezwładnienie uzbrojonych w różna broń przeciwników. Twórca sztuki walki udoskonalał ją przez dwadzieścia lat, tworząc najlepsze oddziały specjalne Izraela. Z uwagi na duże zainteresowanie, po odejściu z wojska Lichtenfield stworzył cywilną wersję Krav Magi.

Read More About

Historia Krav Magi- czyli burzliwe życie Imi Lichtenfielda

W ostatnich latach izraelski system walk zwany Krav Magom zaczyna cieszyć się coraz większą popularnością. Sztuka ta została stworzona przez Imi Lichtenfelda w czasach, gdy był on głównym instruktorem walk armii izraelskiej. Już jego ojciec stosował nowe techniki, które przyczyniały się do sukcesów w pracy zawodowej. Jako policjant złapał on bardzo dużą liczbę kryminalistów. Dopiero jednak jego syn uszeregował i rozwinął praktykowaną przez niego technikę walki. Dzięki temu stała się ona bardziej efektowna oraz, co przyczyniło się do ich dzisiejszej popularności, odpowiadała ona zapotrzebowaniom obecnej cywilizacji. Imi Lichtenfield od dziecka trenował różnorakie sporty, takie jak: gimnastyka zapasy oraz boks. Uczestniczył w wielu międzynarodowych zawodach zdobywając mnóstwo medali. W połowie lat trzydziestych XX wieku spokój kraju został zakłócony przez pojawienie się w Bratysławie ugrupowań faszystowskich i antysemickich. Broniąc swoich poglądów oraz chroniąc ludzi przed prześladowaniami Lichtenstein brał udział w wielu walkach ulicznych, stając się genialnym street-fighterem.

Read More About

Krav Maga w dyscyplinie sportowej UFC

Skuteczność Krav Magi jest weryfikowana codziennie od przeszło pięćdziesięciu lat. Trenują ją i stosują organizacje militarne na całym świecie. Wciąż jest to system udoskonalany tak, aby sprostać zmieniającej się rzeczywistości. Krav Maga jest sportem walki lecz nie wszędzie można ją stosować. Jedną z dyscyplin, gdzie mogło by się wydawać, że odniesie ona sukces jest UFC. Jest to konkurencja, gdzie w walce nie ma żadnych zasad. Mimo to Krav Maga nie mogła w niej rozwinąć skrzydeł. Cechuje się ona poniekąd brutalnością. Atakowane są słabe punkty ludzkiego ciała tak, aby skutecznie zatrzymać przeciwnika i pozwolić na ucieczkę z niebezpiecznego miejsca. Nawet w UFC, gdzie teoretycznie nie ma żadnych zasad nie można atakować wrażliwych miejsc takich jak oczy, gardło czy stawy. Bez tego jednak izraelski system walk staje się słaby i wadliwy. Nawet podczas zawodów niewykorzystywane są wszystkie możliwości systemu. Trzeba przyznać, że Krav Maga nie posiada tak typowych dla innych sztuk walki choreografii, które czynią je ucztą dla oka.

Read More About

Krav Maga czyli walka w bliskim kontakcie

Sekret izraelskiego systemu walk tkwi w jego technice. Krav Maga opiera się na wzmocnieniu podstawowych odruchów, tkwiących w podświadomości człowieka. System ten przekształca je w nowe, świadome ofensywne działania. Można wręcz stwierdzić, że trenując Krav Magę nie uczymy się niczego nowego. Są to znane nam odruchy i reakcje. Jednakże po treningu stają się one silniejsze i ukierunkowane tam, gdzie tego chcemy, dzięki czemu mogą posłużyć jako technika samoobrony. Krava Maga znana jest ze swej prostoty i dużej skuteczności. W jej skład wchodzi pełna gama ataków kończynami, a także mnóstwo dźwigni. Ataki są kierowane w słabe anatomiczne miejsca tak, aby zatrzymać przeciwnika i jak najszybciej oddalić się z niebezpiecznego miejsca. Szczególnie lubiane przez zawodowców są patenty wiążące się z manipulacją punktów witalnych człowieka, co pozwala szybko i efektywnie zakończyć starcie. Krav Maga jest również bogata w techniki obrony przed narzędziami takimi jak nóż, pałka oraz wycelowana w nas broń palna.

Read More About

Wushu- czyli równe odmiany Kung-fu

Bushu, to różne odmiany sztuk walki określane na zachodzie Kung-fu. Wbrew pozorem termin ten nie oznacza sztukę walki lecz wysoki poziom umiejętności, który można osiągnąć jedynie dzięki długotrwałej i ciężkiej nauce, co przedstawia wiele dzieł filmografii. W przypadku chińskich odmian bardziej trafny jest termin wushu, oznaczający sztuki wojenne. Można tam spotkać różnorodność technik i form treningu. Tradycyjną odmianą tej walki jest Kung-fu Quan. Jest to tradycyjny chiński boks oznaczający walkę bez broni. Dyscyplina ta ma silne powiązania z filozofią buddyzmu i taoizmu. Jest uprawiana po to, by osiągnąć kontrole nad własnym ciałem za pomocą sztuki oddychania i władania wewnętrzną energią. Techniki wzorowane są na pozycja bojowych zwierząt. Legendarne są wręcz pozycje tygrysa, żurawia, węża, szczura, małpy czy smoka. Pierwsze zasady kung-fu opracowane zostały w piętnastym wieku w klasztorze Shaolin oznaczającym młody las. Świątynia ta uważana jest również za kolebkę tej sztuki walki trenowanej od niepamiętnych czasów przed buddyjskich mnichów.

Read More About

Kick-Boxing jako pochodna karate

Zazwyczaj kick- boxing kojarzony jest z Tajlandią. Tam też jego entuzjaści będą doszukiwać się początków powstania tej sztuki walki. Trudno jednak będzie odnaleźć tam jej korzenie, gdyż dyscyplina ta rozwinęła się w latach siedemdziesiątych w Stanach Zjednoczonych. Kick-boxing jest tak naprawdę nową, zmienioną formą walki karate. Nowe pokolenie, trenując ten sport zmieniało techniki, doprowadzając do full-contact karate, które przyjęło nazwę kick-boxingu. Nowa technika pozwala na uderzenia pięścią oraz kopnięcie aż do nokautu przeciwnika. Pierwsze walki miały miejsce na tradycyjnych, stosowanych w karate matach. Dopiero po pewnym czasie przeniosły się na bokserski ring. Podczas strać większość zasad uznawanych dziś za kanony nie była stosowana. Dzięki tej technice zaistnieli tacy sportowcy, jak Bill Wallance, Benny Urquidez czy Joe Lewis.

Read More About

Pochodzenie oraz zalety i wady Aikido

Aikido jest metodą walki, która rozwinęła się pod koniec dwudziestego i na początku dziewiętnastego wieku. Za jego twórcę uznaje się Moriheia Ueshibę. Oparł on rzuty i dźwignięte, będące głównymi technikami w aikido na niemal mitycznym nurcie aikijutsu. Praca nóg natomiast przypomina tradycyjną szermierkę. Aikido kładzie główny nacisk na zasady moralne zawodników oraz psychologiczne aspekty ich działań. Trenując i stosując tę technikę zawodnicy uczą się odpowiedzialności za zdrowie i życie innych. Aikido polega głównie na serii rzutów i dźwigni na małe stawy oraz uniki. W walce tej znajduje się ponad dwa tysiące technik i kombinacji. Aikido zawiera również elementy walki z bronia, którą stanowią jo, boiken i tanto. Obecnie sztuka walki przerodziła się w technikę rywalizacyjno-sportową. Pomimo dużego zainteresowania na planie sportowym, jej skuteczność w samoobronie jest mocno kwestionowana. Na forach internetowych można spotkać sympatyków i oponentów tej dyscypliny, którzy toczą ostre dyskusje na temat jej użyteczności w walkach ulicznych.

Read More About

Kendo jako sztuka walki z rodowodem japońskich samurajów

Kedo jest sztuką walki, która powstała na bazie szermierki stosowanej przez japońskich samurajów. Z tego tez powodu zasady systemu kendo opierają się na kodeksie bushido. Wraz z biegiem lat w kedno zaczęły tworzyć się nowe reguły, które umożliwiały samurajskim wojownikom bezpieczniejsze doskonalenie swoich umiejętności. Ułatwiało to również bezkrwawą rywalizację pomiędzy zawodnikami oraz szkołami uczącymi tej dyscypliny. Ostatecznie zasady kedno zostały uporządkowane przez mistrza Nakanishi – twórcy szkoły szermierczej. To jemu zawdzięcza się zarówno wprowadzanie do walki maski treningowej oraz rękawic, jak i bezpieczne miecze wykonane z pędów bambusa. On też sformułował nazwę dyscypliny kedno oznaczającą drogę miecza. Obecnie przystępując do pojedynku kendo zawodnicy ubierają tradycyjny japoński strój. Przypomina on nieco ten używany w judo. Walka jest bezpieczna dzięki odpowiednim osłonom twarzy, głowy i ramion. Zakłada się również ochraniacze korpusu i niższych części ciała oraz długie rękawice.

Read More About

« Previous Entries Next Entries »