Twórca karate kyokushin – Masutatsu Oyama

Od wielu lat na całym świecie ze wszystkich technik karate najbardziej popularna jest odmiana zwana kyokushin. Twórca tego stylu walki jest Japończyk – Masutatsu Oyama, Urodzony w roku 1923. Naukę sztuki walki rozpoczął bardzo wcześnie, bo już w wieku 9 lat pobierał nauki chińskiej sztuki walki, nazywanej kempo, następnie uczył się koreańskiej odmiany tej sztuki walki. Oyama doskonalił następnie swoje umiejętności w sztuce walki nazywanej wtedy judo kokodan, osiągając bardzo wysoki – 4 stopień, nazywany 4 danem. Jego kolejnym krokiem w dziedzinie studiowania dalekowschodnich sztuk walki było rozpoczęcie nauk u twórcy karate – Gichina Funakoshi, którego odmianę karate nazywano Shotokan. Ciekawostką jest, że w czasie II wojny światowej Oyama wstąpił na ochotnika do oddziałów kamikadze, jednak wojna się wkrótce skończyła. Zaraz po wojnie, stosując swój styl walki, będący połączeniem kilku stylów poznawanych w przeszłości, Oyama wygrał bezkonkurencyjnie mistrzostwa wszechstylowych walk. Od tego czasu postanowił, iż – pomimo ukończenia dobrych studiów – poświęci resztę życia na rozwijanie sztuki walki. Po tym postanowieniu udał się w góry, gdzie prawie w samotności hartował ducha i ciało, doskonaląc poszczególne techniki walki, doprowadzając praktycznie do perfekcji sztukę walki. Słynne były w następnych latach jego toczone gołymi rzekoma walki z bykami, których zabił w sumie ponad 50.

Read More About

Skąd wywodzi się karate

W powszechnej świadomości większości ludzi panuje pogląd, że sztuka walki, jaką jest karate, wywodzi się w prostej linii z Japonii. Tymczasem po gruntownym zbadaniu historii powstania tej sztuki walki okazuje się, że karate przywędrowało do Japonii z Chin, a jeszcze wcześniejsze korzenie tej dyscypliny można odnaleźć nawet w Indiach. Za początek tej sztuki walki można przyjąć początek VI wieku naszej ery, kiedy to do Chin przywędrował z Indii mnich hinduski, którego nazywano Bodhidarma. Przez wiele lat obserwował on zachowanie się różnych zwierząt, studiował pilnie ich ruchy podczas walki, ucieczki itp. Wymieniony mnich był założycielem świątyni w chińskiej prowincji Honan, a była to słynna w przyszłości na całym świecie świątynia Shaolin – tam tez właśnie Bidhidarma nauczał mnichów sztuki walki, połączonej ze specjalnymi technikami oddychania. Początki karate w Japonii sięgają początku XVII wieku, kiedy to jeden z rodów japońskich możnowładców – Satsuma osiedlił się na wyspie Okinawa, chroniąc się przed swoimi wrogami. Wobec zakazu posiadania przez ten ród broni, jego członkowie doskonalili sztukę walki wręcz, wzorując się głównie właśnie na stylu walki mnichów buddyjskich.

Read More About

Brazylijskie jiu-jitsu walka i samoobrona

Określenie brazylijskie jiu-jitsu może mylić ze sztuką walki japońskiego pochodzenia, jest brazylijska sztuka walki. Co prawda wywodzi się z japońskiego ju-jitsu ale nie tylko są tutaj również elementy judo jak i zapasów. Jednak ta sztuka walki różni się od japońskiego pierwowzoru tym, że tutaj kładzie się przede wszystkim nacisk na walkę w parterze. Wyróżniamy w tej dyscyplinie dwie formuły, jedna w kimonie a druga bez kimona. W jiu-jitsu walczy się z jednym przeciwnikiem, który nie jest uzbrojony i chodzi o to, aby przez zadawanie bólu, który jest oczywiście kontrolowany lub też przez staranie się doprowadzenia do utraty przytomności doprowadzić do pokonania przeciwnika. Walka odbywa się przede wszystkim w parterze. Zasady walki polegają na tym, że aby poprzez dźwignie lub duszenia doprowadzić do parteru i doprowadzić do takiego stanu bólu, aby przeciwnik sam zrezygnował z dalszej walki lub też doprowadza do utraty przytomności. W tej walce nie stosuje się uderzeń a techniki, które unieruchamiają przeciwnika. W czasie walki w parterze bardzo często wykonuje się chwyty za pomocą nóg. Ten sposób walki nie jest jeszcze pozycją stałą, ciągle się rozwija, ze względu na zmieniające się zagrożenia. Ponieważ brazylijskie jiu-jitsu przygotowuje do obrony, również przy zaatakowaniu ostrym narzędziem. Zawodnicy sportowi nie ćwiczą jednak skutecznych technik, które jednak są na tyle brutalne, że nie wchodzą w zakres tego sportu. Zalicza się do nich cios w oczy czy kopnięcie w krocze. W BJJ mimo że opierało się na japońskiej walce odrzuciło japońską tradycję i wykształca swoją własną.

Read More About

Sumo sport ceremoniału feudalnego

Sumo obwarowane jest ceremoniałem, który jest bardzo skomplikowany, ponieważ wywodzi się z najdawniejszy feudalnych czasów. Ceremoniał przejawia się nie tylko na systemie zależności, który tworzy praktycznie kasty, ale również ceremoniał jest ważny nawet w trybie życia, nie mówiąc o samych zawodach. Zasady dotyczące zawodowego sumo zostały sformułowane w tysiąc dziewięćset dwudziestym siódmym roku. Te zasady jak też ranking oraz podział na grupy nie zmienił się do dzisiejszego dnia. Zawodnicy sumo dzielą się na sześć tak zwanych dywizji, a każda z nich dzieli się na od kilkunastu do kilkudziesięciu stopni zawodniczych. Najniższa grupa to Jonokuchi a elita należy do Maku-uchi (licząca zawsze czterdziestu dwóch zawodników), dzieli się ona na maegashira, co oznacza wojowników oraz sanyaku co oznacza mistrzów i grupa mistrzów dzieli się na cztery grupy. Yokozuna jest najwyższym stopniem w sumo i oznacza wielkiego mistrza, jest to. Drugą grupą po Jonokuchi jest Jonidan a następną jest Sandanme. Czwartą i piątą grupą są Makushita i Juryo, która się dzieli na czternaście stopni. Wszystkie te zasady różnicują bardzo zawodników na tyle, że pomimo tego że jest około ośmiuset zawodowych zawodników nie ma nawet dwóch o takiej samej randze. W turniejach cesarskich, które odbywają się co drugi miesiąc, ale muszą to być miesiące nieparzyste, stratują wszyscy zawodnicy sumo.

Read More About

Sumo tradycyjny sport japoński

Sumo jest japońskim sportem narodowym, którego początki datują się w ósmym wieku przed naszą erą. Sport ten w pewnym stopniu przypomina zapasy. Ring na którym walczą zawodnicy sumo jest kołem, które zostało wykonane z gliny i piasku. Koło to ma wielkość czterech metrów pięćdziesięciu pięciu centymetrów średnicy. Natomiast wysokość ringu to wysokość od trzydziestu do sześćdziesięciu centymetrów. Wygrywa ten zawodnik, który wypchnie przeciwnika poza pole albo też przewróci go i zrobi to przy pomocy specjalnych rzutów albo uderzeń ciałem. Zawodnicy sumo charakteryzują się dużą masą ciała, zdarzają się zawodnicy ważący nawet ponad sto pięćdziesiąt kilogramów. Zanim rozpocznie się walka obaj zawodnicy rzucają przed siebie po garści soli, a potem wykonują tak zwane shiko. Shiko jest to czynność, którą wszyscy co oglądali fragmentarycznie choćby transmisję z zawodów sumo, na pewno zapamiętali. Zawodnicy przestępują z nogi na nogę, robią to z głośnym i mocnym uderzaniem o podłogę. Czynność ta ma przepędzić złe moce. Po wykonaniu wszystkich rytuałów wchodzą na ring i kłaniają się. Walka zaczyna się od pozycji kucznej. Sędziowie w tej dyscyplinie muszą pochodzić ze specjalnego rodu.

Read More About

Rozwój Krav Magi w armi izraelskiej

Od roku 1944 Imi Lichtenfield trenuje izraelskich żołnierzy. Musiał on jednak dopasować swoje techniki do wymogów armii. System walk stał się prostszy w nauczaniu i zastosowaniu. Przyczyną tego był fakt, że szkoleni byli nie tylko żołnierze pracujący w terenie, ale też pracownicy biurowi i inne służby, zazwyczaj unikające kontaktu z przeciwnikiem. Po czterech latach pracy w armii izraelskiej Lichtenfield zostaje głównym instruktorem, a Krav Maga otrzymuje oficjalną nazwę oznaczającą walkę wręcz. Pomimo, że z zasady jest to walka bez użycia narzędzi, w skład Krav Magi wchodzą również techniki wykorzystujące nóż oraz pozwalające na obezwładnienie uzbrojonych w różna broń przeciwników. Twórca sztuki walki udoskonalał ją przez dwadzieścia lat, tworząc najlepsze oddziały specjalne Izraela. Z uwagi na duże zainteresowanie, po odejściu z wojska Lichtenfield stworzył cywilną wersję Krav Magi.

Read More About

Historia Krav Magi- czyli burzliwe życie Imi Lichtenfielda

W ostatnich latach izraelski system walk zwany Krav Magom zaczyna cieszyć się coraz większą popularnością. Sztuka ta została stworzona przez Imi Lichtenfelda w czasach, gdy był on głównym instruktorem walk armii izraelskiej. Już jego ojciec stosował nowe techniki, które przyczyniały się do sukcesów w pracy zawodowej. Jako policjant złapał on bardzo dużą liczbę kryminalistów. Dopiero jednak jego syn uszeregował i rozwinął praktykowaną przez niego technikę walki. Dzięki temu stała się ona bardziej efektowna oraz, co przyczyniło się do ich dzisiejszej popularności, odpowiadała ona zapotrzebowaniom obecnej cywilizacji. Imi Lichtenfield od dziecka trenował różnorakie sporty, takie jak: gimnastyka zapasy oraz boks. Uczestniczył w wielu międzynarodowych zawodach zdobywając mnóstwo medali. W połowie lat trzydziestych XX wieku spokój kraju został zakłócony przez pojawienie się w Bratysławie ugrupowań faszystowskich i antysemickich. Broniąc swoich poglądów oraz chroniąc ludzi przed prześladowaniami Lichtenstein brał udział w wielu walkach ulicznych, stając się genialnym street-fighterem.

Read More About

Krav Maga w dyscyplinie sportowej UFC

Skuteczność Krav Magi jest weryfikowana codziennie od przeszło pięćdziesięciu lat. Trenują ją i stosują organizacje militarne na całym świecie. Wciąż jest to system udoskonalany tak, aby sprostać zmieniającej się rzeczywistości. Krav Maga jest sportem walki lecz nie wszędzie można ją stosować. Jedną z dyscyplin, gdzie mogło by się wydawać, że odniesie ona sukces jest UFC. Jest to konkurencja, gdzie w walce nie ma żadnych zasad. Mimo to Krav Maga nie mogła w niej rozwinąć skrzydeł. Cechuje się ona poniekąd brutalnością. Atakowane są słabe punkty ludzkiego ciała tak, aby skutecznie zatrzymać przeciwnika i pozwolić na ucieczkę z niebezpiecznego miejsca. Nawet w UFC, gdzie teoretycznie nie ma żadnych zasad nie można atakować wrażliwych miejsc takich jak oczy, gardło czy stawy. Bez tego jednak izraelski system walk staje się słaby i wadliwy. Nawet podczas zawodów niewykorzystywane są wszystkie możliwości systemu. Trzeba przyznać, że Krav Maga nie posiada tak typowych dla innych sztuk walki choreografii, które czynią je ucztą dla oka.

Read More About

Krav Maga czyli walka w bliskim kontakcie

Sekret izraelskiego systemu walk tkwi w jego technice. Krav Maga opiera się na wzmocnieniu podstawowych odruchów, tkwiących w podświadomości człowieka. System ten przekształca je w nowe, świadome ofensywne działania. Można wręcz stwierdzić, że trenując Krav Magę nie uczymy się niczego nowego. Są to znane nam odruchy i reakcje. Jednakże po treningu stają się one silniejsze i ukierunkowane tam, gdzie tego chcemy, dzięki czemu mogą posłużyć jako technika samoobrony. Krava Maga znana jest ze swej prostoty i dużej skuteczności. W jej skład wchodzi pełna gama ataków kończynami, a także mnóstwo dźwigni. Ataki są kierowane w słabe anatomiczne miejsca tak, aby zatrzymać przeciwnika i jak najszybciej oddalić się z niebezpiecznego miejsca. Szczególnie lubiane przez zawodowców są patenty wiążące się z manipulacją punktów witalnych człowieka, co pozwala szybko i efektywnie zakończyć starcie. Krav Maga jest również bogata w techniki obrony przed narzędziami takimi jak nóż, pałka oraz wycelowana w nas broń palna.

Read More About

Wushu- czyli równe odmiany Kung-fu

Bushu, to różne odmiany sztuk walki określane na zachodzie Kung-fu. Wbrew pozorem termin ten nie oznacza sztukę walki lecz wysoki poziom umiejętności, który można osiągnąć jedynie dzięki długotrwałej i ciężkiej nauce, co przedstawia wiele dzieł filmografii. W przypadku chińskich odmian bardziej trafny jest termin wushu, oznaczający sztuki wojenne. Można tam spotkać różnorodność technik i form treningu. Tradycyjną odmianą tej walki jest Kung-fu Quan. Jest to tradycyjny chiński boks oznaczający walkę bez broni. Dyscyplina ta ma silne powiązania z filozofią buddyzmu i taoizmu. Jest uprawiana po to, by osiągnąć kontrole nad własnym ciałem za pomocą sztuki oddychania i władania wewnętrzną energią. Techniki wzorowane są na pozycja bojowych zwierząt. Legendarne są wręcz pozycje tygrysa, żurawia, węża, szczura, małpy czy smoka. Pierwsze zasady kung-fu opracowane zostały w piętnastym wieku w klasztorze Shaolin oznaczającym młody las. Świątynia ta uważana jest również za kolebkę tej sztuki walki trenowanej od niepamiętnych czasów przed buddyjskich mnichów.

Read More About

« Previous Entries